ماتئو ريچى ( مترجم : محمد زمان )
مقدمهء مصحح 49
چين نامه ( فارسى )
لحن ملايم و بطور غير مستقيم آرزوى خود را مبنى بر ماندگار شدن در پكن اظهار داشته بود . شايد بهتر است گفته شود كه بيش از مطالب عريضه ، آن دو ساعت زنگنواز بزرگ و كوچك توجه پادشاه را به خود جلب نمود . ساعتى كه عقربهء ساعتشمار آن با صداى طنين خاص بدون وقفه حركت مىكرد و در سر هر ساعت صداى زنگ آن برمىخاست . پادشاه شنگ چونگ كه چنين شىاى بديع و ظريف را نديده بود فوق العاده از ديدن آن شاد و حيرتزده شد . از آنجا كه خدمتگزاران و خواجگان دربار طرز نگهدارى و تنظيم و تعمير ساعت را نمىدانستند ، ماتيو ريچى به دستور پادشاه هر سه ماه يك بار براى وارسى و تنظيم ساعتها به دربار مىآمد . پادشاه هم بىاعتنا به مخالفت وزرا ، تشريفات و آداب و رسوم « 1 » ، از طريق خواجهء دربار طى دستورى شفاهى اجازهء اقامت در پكن را به كشيشها داد . در اين زمان دربار ، براى ماتيو ريچى و همكيشانش مواجب و ماهيانه در نظر گرفت . همچنين قطعه زمينى در دروازهء سيوناو « 2 » واقع در جنوب پكن براى ساختن كليسا در اختيارشان قرار گرفت . اين كليسا كه امروزه آن را نانتان « 3 » مىنامند نخستين كليساى ساخته شده در پكن به شمار مىآيد . بعد از سكونت در پكن ، ماتيو ريچى تا آخر عمر يعنى در فاصلهء زمانى بين سالهاى 1601 تا 1610 م . تمام كوشش و تلاش خود را در ترويج دين مسيح با كمال وفادارى و صداقت به كار برد . او همچنين در ارتباطات فرهنگى ميان چين و اروپا نقش مهمى ايفا كرد . ماتيو ريچى با عبرت گرفتن از ناكامى كشيشهاى قبلى ، روش جديدى در كار خود اتخاذ كرد . وى از يك سو انديشههاى كاتوليك را با جذب و بهكارگيرى آثار كلاسيك كنفوسيوس شرح و توضيح مىداد تا بدين وسيله چينيان بويژه طبقات مأموران دولت ، ادبا و فضلا به راحتى و بدون دغدغهء خاطر و نگرانى آن را بپذيرند ؛ براى رسيدن به
--> ( 1 ) . Libu ( ? ? ? ) . ( 2 ) . Xuanwu ( ? ? ? ) . ( 3 ) . يعنى تالار جنوب ( ? ? ? Nantang )